Dolar umacnia się w dwóch przypadkach: gdy wszystko idzie źle, i gdy wszystko idzie dobrze. Jest to znane jako teoria "uśmiechu dolara". Coś pośredniego nie służy zielonemu banknotowi. W tym kontekście konflikt na Bliskim Wschodzie stworzył niezbędne warunki do rajdu indeksu USD. Jednak żadne aktywo nie może rosnąć w nieskończoność, a posiedzenia banków centralnych skłoniły inwestorów do refleksji nad tym faktem.

Nie ma wątpliwości, że dolar amerykański jest głównym aktywem bezpiecznej przystani. Wzrost popytu na niego po atakach USA i Izraela na Iran jest na to bezpośrednim dowodem. Jednocześnie zielony banknot pełni też rolę waluty o wysokim dochodzie. Utrzymanie wysokich stóp przez banki centralne, na czele z Rezerwą Federalną, oraz sygnały o dalszych podwyżkach tworzą korzystne otoczenie dla takich aktywów. W połączeniu z pozytywnymi czynnikami dla indeksu dolara, takimi jak rosnące ceny ropy, łatwo zrozumieć, dlaczego indeks dolara rośnie w miarę rozwijania się konfliktu na Bliskim Wschodzie.

Dynamika korelacji między dolarem amerykańskim a cenami ropy

Jednak ścieżka wzrostu rzadko przebiega bez zakłóceń. Wypowiedzi Donalda Trumpa o rychłym zakończeniu wojny w Iranie oraz jego żądaniach wobec Fed, by obniżył stopę funduszy federalnych na nadzwyczajnym posiedzeniu, powodują wycofywanie się niedźwiedzi na parze EUR/USD. Euro rośnie m.in. z powodu oczekiwań, że EBC potwierdzi rynkowe prognozy podwyżki stopy depozytowej do czerwca. Jednak radość zwolenników głównej pary walutowej na ulicach raczej nie potrwa długo.

Około 1100 tankowców pozostaje uwięzionych w Cieśninie Ormuz, Teheran tłumi opór wewnątrz kraju i atakuje infrastrukturę energetyczną państw Zatoki Perskiej. Izrael eliminuje przywódców swoich przeciwników, podczas gdy USA grożą wysłaniem wojsk lądowych. Nie ma mowy o deeskalacji konfliktu. Po krótkim taktycznym odwrocie dolar amerykański przygotowuje się do wznowienia ofensywy w obliczu rosnącego popytu na aktywa bezpiecznej przystani oraz na waluty krajów będących eksporterami netto energii.

Korelacja walut G10 z cenami ropy WTI

W tym kontekście, cokolwiek wydarzy się na marcowym posiedzeniu Fed, będzie miało niewielkie znaczenie dla perspektyw EUR/USD w perspektywie średnioterminowej. Jeśli bank centralny wykaże w zaktualizowanych prognozach jedno posunięcie w kierunku poluzowania polityki monetarnej w 2026 r., a Jerome Powell podczas konferencji prasowej podkreśli potrzebę zachowania ostrożności z powodu wydarzeń na Bliskim Wschodzie, dolar amerykański będzie dalej się umacniał. Z kolei gołębia retoryka Fed zapewni tymczasowe wsparcie dla euro i stanie się podstawą do jego sprzedaży wobec dolara przy odbiciach.

Z technicznego punktu widzenia, na wykresie dziennym para EUR/USD testuje kluczowy opór na poziomie pivot 1,154. Ryzyko udanego ataku i utrwalenia się powyżej tej granicy wydaje się niewielkie. Natomiast odbicie stworzy podstawę do formowania pozycji krótkich na euro wobec dolara, z zamysłem szybkiego powrotu do trendu spadkowego.